Итке дарыған үш мінез (аңыз-әңгіме)

0
2322

Тәңірсі адамды топырақтан жаратып, оны періштелерге тамашаламауды бұйырады. Ол кезде Ібіліс періштелердің ұстазы еді. Ол адамның қарнын ұрып көріп еді, бос балшықтан даңғырлаған дыбыс шығады. 

Ібіліс мырсиып: — Іші даңғырлаған қуыс екен. Мақтағанды жақсы көреді. Мұның түбіне осы мақтансүйгіштігі жетеді, — деп қарнына түкіріп жіберді. 

Жаппар Хақ Жәбірейілге бұйырып: — Ана әзәзілдің түкірігі тиген жерді қыршып алып таста! – дейді. 

Жебірейіл адамның қарнынан бір шөкім топырақты ойып алды. Ойылған жері қазіргі кіндіктің орны екен. Құдай тағала бір шөкім топырақты илеп, одан итті жаратыпты.

Осыдан кейін итке үш түрлі мінез дариды: Бірі – шайтан, бірі – адами, бірі – періштенікі.

Шайтани мінез – Ібілістің түкірігінен пайда болады. Сондықтан ит өте сезгіш келеді. Күндіз, түн деп айырмайды. Бірдей біледі, бірдей көреді. Арамды да жейді, нәжістен де жиіркінбейді. Құтырса, иесін де қауып алады. 

Адами мінез – адам атадан жұғады. Себебі адамның кіндік топырағынан жаралды. Сондықтан адамды бауыр көреді. Еркелейді, қалмайды, ереді. «Осы үйдің баласы болса екен. Балалары болса, бет-аузын жалар едім. Құйған тамағын жер едім. Еркелеп ойнар едім» деп тілейді. Сол үшін адамдар итті жақсы көреді.

Періште мінез – Жебірейілден дарыпты. Топырақты қыршып алғанда, саусағы тиеді. Сондықтан ит қожайынын дос көреді. Ас бермесе де кетпейді. Күні-түні егесінің күзетінде жүреді. Малын, жанын сақтайды. Қандай қорлық тартса да, арамдық ойламайды. Неше күн аш жүрсе де, егесіне ренжімейді. Итке ас берсе, періштелер риза болады екен.   

Жауап калдыру

Please enter your comment!
Please enter your name here